34 !


34 !


Geçmişten bir sayfa bu, Bir arkadaşımızın babasının vefatı üzerine tekrar hatırlanmış… Sizlerle paylaşmak istedim.


Babam vefat ettiğinde henüz bir çocuk sahibi ve 1000 km uzaktaydım.


”Hasta haberi” geldiğinde hemen yola çıktım ama ne yazık son sözlerimizi telefonda etmek durumunda kalmıştık bundan haberim yoktu o vakit… Helalliğini verdi bana ama mübarek elini öpemedim.


Uzun zaman bunun acısıyla baş etmek zorunda kaldıysam da Şükür etmek gerektiğini validemin rahatsızlığında daha iyi anladım.


Anne, onca yıl kolu kanadı olmuş adamın vefatından sonra her geçen gün biraz daha güçten düşerek, biraz daha başkalarına muhtaç olarak, adım adım ölüme doğru giderken Babamın vefatının ne kadar mutlu ve şükredilesi olduğunu bizim de beynimize kazıdı.


Baba, hastayım dediğinden tam 72 saat sonra gözlerini yummuşken, Anne; tam 4 yıl adım adım o zorlukları yaşayarak gözlerini yumdu. Ölüm gerçek evet ve kaçınılmaz ama “Hayırlı Ölüm” denen bir şey de var.


Rabbim, her şeyin olduğu gibi ölümün de Hayırlısını Nasip etsin.


Annemin vefatında da yanında olamadım. Yazılmış olanın önüne geçemiyorsunuz. Kabullenmek ve sabretmek gerek.


Cenaze ile uğraşırken fark ettim; Gözü yaşlı görmemiş çocuklarım beni. Çok şaşkındılar. Ben anneye üzülüyorken onlar korkuyla bakıyorlardı bana.



Ama asıl soruyu 7 yaşındaki oğlum sordu:


-“babaannem kaç yaşındaydı baba?”



— 74!



— Sen kaç yaşındasın baba?



—40!


-…



Toplama çıkarma yapamasa da biraz daha vaktim olduğunu hesapladı, kafasından. Rahatladı.



Ne kadar yatar durumda ise de, ne kadar üzülsem de O haline her bakışımda, Anne başka bir şey. Anne can…


Ölürken bile beni rahatsız etmek istemeden, gık demeden çekti gitti.


Küçüldü önce, elleri ayakları tutmadı.


Yemek yerken zorlanmaya başlaması bi kaç ay öncesiydi.


Bir kaç kere son anda kurtardık, sonra bir gün tam da Doktorun dediği gibi nefes almayı unuttu.


Çıtı çıkmadı ölürken.


Bunca sene yanımdaydı, oysa ben onun o güçsüz elini tutamadım son anında.


Konuşamayalı 1 ay olmuştu. Sesi de kalmamıştı çoktandır. Ama gene de Bir şey demek ister miydi bana son nefesinden önce?

Anne bambaşka… Annenize iyi bakın.

Benim ise oğlumun hesabına göre 34 senem var!



Selam ile

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir