ÇANAKKALE GEÇİLMEDİ Mİ?

Yeni bir zafer haftasını daha soluyor Türk milleti… 92 Yıl önce bugünlerde ecdad Çanakkale’de kanıyla bir not düştü geçmişe ve geleceğe.. ‘’Çanakkale geçilmez’’ dedi ve dedirtti toprağına, namusuna, göz dikenlere.. Allah hepsinden razı olsun, ruhları şaad olsun. Bizleri de onlara layık bir zümre eylesin inşallah.. Şimdi bu duaya amin diyoruz belki ama şu ‘’onlara layık bir zümre eylesin’’ kısmında eminim ki hepinizin içi burkuldu benim gibi.. Acaba ‘’Çanakkale geçilmez’’ sözü her yıl düzenlenen anma törenlerindeki açılış konuşmalarının giriş cümlesinden ibaret mi kaldı diye düşünüyor insan.

Çanakkale ile ilgili bazı araştırmalar yapmak üzere YouTube’u karıştırıken ‘’Çanakkale geçildi’’ adıyla hazırlanmış kısa bir görüntü çekti dikkatimi. Kim hazırladıysa ellerine sağlık

Merak ettim ve bastım play düğmesine.. Üşüttü beni, utandırdı ve hatta doldurdu göz pınarlarımı. Baktım farkında olmadan dişlerimi ve yumruklarımı sıkmışım. Sonra birkaç soru döküldü dudaklarımdan 92 yılda ne değişti ki kızımın namusuna kafir eli değmesin diye gözlerini bile kırpmadan canlarını veren bir zümreden, kızlarını soyup yarışma yarışma dolaştıran ve bununla gurur duyan bir topluluk haline geldik 92 yılda ne değişti ki İslamın bayrağı yere düşmesin diyerek 20’sinde silaha sarılan eller şimdilerde kanına uyuşturucu ve alkol enjekte eden ellere dönüştü..

92 yılda ne değişti ki kutsal vatan toprağı çiğnenmesin diye ana kucağından, baba ocağından yarin koynundan vazgeçip cepheye koşan Koçyiğitlerin yerini şimdilerde dedelerinin namusları için vuruştuğu İngilizin, Fransızın torunuyla rezillik yarışı için sahillere koşan gençler aldı.. 92 yılda ne değişti ki Allah, peygamber ve vatan sevgisinin yerini şarkıcı, türkücü ve artist sevgisi aldı. Ben bunların cevabını bulamadım ve sonra bir karamsarlıkla kendime ‘’Çanakkale gerçekten geçilmedi mi?’’ diye sorarken son Çanakkale gazisi Halil Koç’un söylediklerini görünce gözlerim parladı içimi bir umut kapladı. Bakın ne demiş o güzel insan ‘’ Beni iyi dinle evladım!…Sizler O şehit arkadaşlarımın üzerinde çok kutsal bir vazifede bulunuyorsunuz. Bir zaman gelecek… O şehit topraklarının üzeri, gelen ziyaretçileri almayacak… Milletimiz ecdadını tanıyacak. Tanıyınca inşallah gelecek milletimizin olacak. Onun için sizlere çok işler düşüyor… Bana kainatın Efendisi (s.a.v.) geldi. Kendisiyle görüştüm. “Oraya ziyarete gelenlere benden selam söyle…

Onlar benim müjdeme layık insanlardır. Rabb’lerine çok dua etsinler… Gelecekte bayrağı tekrar onlar ellerine alacak. En güzel bir şekilde temsil edecekler…” Kainatın efendisinin bu müjdesi belkide bizleri ayakta tutuyor. Kahrolmuyorsak azıcık ümitvar isek bu müjdedir sebebi. Allah bizleri ona layık bir ümmet Halil dede ve onun gibilere layık torun eylesin inşallah

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir