Mescid-i Aksa Saldırısı ve Son Kehanet

Uzun yıllar Kudüs’te çalışan Amerikalı arkeolog Gordon Franz, şöyle diyor: “Emin olduğum bir şey varsa, Tapınak’ı yeniden inşa etmeyi hedefleyen Yahudilerin o iki camiyi mutlaka yıkmak istiyor oluşlarıdır. Bu yıkımın nasıl olacağı konusunda kesin bir fikrim yok ama olacaktır. Yıkacaklar ve burada onun yerine bir Tapınak inşa edecekler. Ne zaman, nasıl yapılacak bilmiyorum, ama yapılacak.”

israilli askerlerin 27 şubat 2004 günü Cuma Namazı çıkışında Mescid-i Aksa’ya düzenledikleri silahlı saldırıda 24 Filistinli sivil yaralandı. Saldırıda yaşlı, kadın ve çocuk ayırt edilmedi, göz yaşartıcı bombaların yanı sıra plastik mermiler de kullanılarak kalabalığın üzerine rasgele ateş edildi.


Bu saldırı bir ilk değildir. Yahudi geleneği olan Kabalist felsefenin tarihi ve amacı incelendiğinde bu tür saldırıların devam edeceği de açıktır. Zira Kabalist inanca göre Mesih’in gelişi için gerekli olan tüm kehanetler birbiri ardına gerçekleştirilmiştir ve bugün yerine getirilmesi gereken son bir kehanet vardır; Hz. Süleyman Tapınağı’nın yeniden inşa edilmesi. Siyasi Siyonizmi formüle eden Kabalacı Hirsch Kalischer’e göre ve diğer Kabalacıların da kabul ettiği gibi Yahudilerin Kudüs’ü ele geçirdikten sonra yerine getirmeleri gereken son kehanet budur ve bunun da yapılmasının ardından Mesih’in gelişi an meselesi olacaktır. işte Mesih Planı’nın Müslümanlar ile Yahudileri karşı karşıya getiren kehanetsel yönü buradadır, çünkü Tapınak’ın inşası için, onun eski yerinde bugün duran iki islam mabedinin, Mescid-i Aksa ve Kubbet-üs Sahra’nın yıkılması gerekmektedir. Bu ise dünya Müslümanlarının asla kabul etmeyeceği bir harekettir.


Peki israilliler bu son kehanet hakkında ne düşünmektedir? Yahudiler, Tapınak’ı yapmak için islam’ın üçüncü kutsal mekanını yerle bir etmeyi hedeflemekte midir? Tapınak’ın inşasına Doğru?…


1984 yılının 27 Nisanında israil’de oldukça ilginç bir örgütün varlığı ortaya çıktı. Machteret Yehudit (Yahudi çetesi) adındaki örgütün üyeleri, Arap yolcularla dolu olan beş yolcu otobüsünü havaya uçurmaya yönelik bir plan yapmış ama son anda olayın ortaya çıkması üzerine tutuklanmışlardı. Ancak daha önce gerçekleştirdikleri önemli eylemler vardı; 1980 yılında Batı şeria’daki iki Arap belediye başkanının arabasına bomba koyarak öldürmüşler, 1983 yılında ise Hebron kentindeki islam Koleji’ne silahlı bir saldırı düzenleyerek üç öğrenciyi öldürmüş, otuz üç tanesini de yaralamışlardı.


Ama kısa bir süre sonra, Machteret Yehudit’in tüm bunlardan çok daha büyük bir eylemi gerçekleştirmek üzere olduğu öğrenildi. örgüt, Doğu Kudüs’ün, Müslümanların Harem-i şerif, Yahudi ve Hıristiyanların ise Tapınak Tepesi (Temple Mount) adını verdikleri mevkiinde yer alan iki islam mabedini, Mescid-i Aksa ve Kubbet-üs Sahra’yı havaya uçurmak için çok kapsamlı bir plan hazırlamıştı. Mabetlerin mimarı yapısı üzerinde profesyonel bir inceleme yapılmış, Golan Tepeleri’ndeki bir askeri garnizondan bol miktarda patlayıcı çalınmıştı. Kubbet-üs Sahra’yı etrafa zarar vermeden havaya uçurabilmek için, 28 ayrı patlayıcı Kubbe’nin belirlenmiş yerlerine yerleştirilecekti. Gerekirse Mescid-i Aksa’yı korumakla görevli silahsız Müslüman nöbetçileri vurmak için ucuna susturucu takılmış Uzi’ler ve göz yaşartıcı bombalar edinmişlerdi. Operasyon, yirminin üzerinde Machteret Yehudit militanının katılımıyla gerçekleşecekti.


Machteret Yehudit’in iki önemli lideri vardı, Yeshua Ben-Shoshan ve Yehuda Etzion. israilli yazar Ehud Sprinzak, “The Ascendance of Israel’s Radical Right” (israil’de Radikal Sağın Yükselişi) adlı kitabında bu ikilinin kimliklerini incelerken, birer Kabalacı oluşlarına, özellikle de hareketin ruhani lideri sayılabilecek olan Yeshua Ben-Shoshan’ın Kabala üzerindeki derin çalışmalarına dikkat çekiyor. Bu iki Kabalacı’nın bir diğer ortak özellikleri ise israil radikal sağının en önemli politik organizasyonu ve “Kabalacıların partisi” olan Gush Emunim’e bağlı oluşlarıydı.


Ancak bu ikili, Ehud Sprinzak’ın yazdığına göre, Gush Emunim’in asıl çizgisinden sapmış olan genç Kabalacılardı. Gush Emunim’in büyükleri, dönemin en büyük Kabalacısı sayılabilecek olan Haham Zvi Yehuda Hacohen Kook’un “itidal” çizgisine bağlı kalmışlar ve Mescid-i Aksa’yı imha girişimlerine karşı hep “daha zamanı değil” diyerek karşı çıkmışlardı. Bu iki genç Kabalacı ise Gush Emunim içindeki dini hiyerarşiyi bozarak, kendileri gibi düşünen radikallerle birlikte kendi başlarına Tapınak’ı yıkmaya karar vermişlerdi. Bu, tarihteki “sahte Mesih” hareketlerine benzeyen bir durumdu; Yahudi tarihinde sık sık boy gösteren “sahte Mesih”lerin çoğu, büyük Kabalacıların yürüttüğü uzun Mesih Planı’nı beklemekten sıkılmış ve kendi başlarına işe soyunmuşlardı. Nitekim Gush liderleri de Machteret Yehudit olayını böyle yorumladılar. Yeshua Ben-Shoshan’ın hocası olan Kabalacı hahambaşı Yoel Ben-Nun, öğrencisini tarihteki sahte Mesihlerin en ünlüsü olan Sabetay Sevi’ye benzetmişti.


Zaten Yeshua Ben-Shoshan’ın daha önce de Gush çizgisine göre sivri kaçan bazı açıklamaları olmuştu. Ehud Sprinzak, Yeshua Ben-Shoshan’ın Gush liderlerinin inandıkları ama açıkça söylemeyi sakıncalı buldukları bazı konuları fütursuzca gündeme getirdiğini söylüyor. Bunların başında yakın gelecekte kurulacak olan “ideal israil Devleti” projesi vardı: Yeshua Ben-Shoshan, Tapınak’ın yeniden inşasının ardından, israil’in, 70 bilge Kabalacıdan oluşan Sanhedrin kurulu tarafından yönetilecek bir Yahudi teokrasisine dönüşeceğinden söz etmişti. Bu, Gush liderlerinin de hesapladıkları şeydi, ama bunu açıkça söylemeyi asla uygun bulmamışlardı.


Kısacası, Machteret Yehudit’in üyeleri, herkesin yapmak istediği bir işi, sabırsızlıkları nedeniyle, uygun olmayan bir zamanda yapmaya kalkmışlardı. Bu nedenle, aslında, gerek Gush Emunim gerekse israil hükümeti, Machteret Yehudit’e ve eylemine gizli bir sempati ile bakmışlardı. israil mahkemesi, kanunlara göre suç oluşturan bu eylemi doğal olarak cezalandırdı, ama mahkeme kararından bir gün sonra, Başbakan Yitzhak şamir, Machteret Yehudit üyeleri için şöyle diyebiliyordu: “Hepsi harika insanlar ama bir hata yaptılar.” Gush Emunim’in önde gelen ismi Haham Moşe Levinger de eylemin teorik olarak doğru, ama zamanlama yönünden yanlış olduğu yönünde görüş bildirdi.


israil Hükümetinden Yahudi çete üyelerine AF!


Amerikalı Yahudi gazeteci Robert Friedman, Machteret Yehudit (Yahudi çetesi) olayının derinleme bir incelemesini yapmıştı. Verdiği ilginç bilgiler vardı: O dönemde israil basınındaki yaygın bir iddiaya göre israil’in iç güvenlik servisi Shin Bet, Machteret Yehudit’in daha önceki eylemlerini Arap belediye başkanlarının öldürülmesi, islam Koleji’nin taranması gibi biliyorlardı ve buna rağmen de örgüte hiçbir müdahalede bulunmamışlardı. Friedman’ın yorumuna göre, israil otoriteleri aslında örgütün Mescid-i Aksa’yı yıkma planından da haberdar oldukları halde bir süre onlara engel olmamışlar, ancak olayın basına sızması ve sonuçlarının da çok tehlikeli olacağını fark etmeleri üzerine Machteret Yehudit’i durdurarak üyelerini tutuklamışlardı. Yitzhak şamir’in örgütün üyeleri için “harika insanlar” deyişi ya da onları hapse mahkum eden yargıcın kararı açıklarken “bu insanlara yurtseverlikleri nedeniyle saygı ile bakılması gerektiği” şeklindeki garip sözleri, hep bu isteksiz engel oluşun göstergeleriydi. üst rütbeli israil subayı Avi Yitzhak, israil yönetiminin Machteret Yehudit’e uzun süre engel olmadığını, çünkü “üst düzey politik ve askeri yöneticilerin, örgütü, demokratik bir devletin yapamayacağı eylemleri yapabilmesi için muhafaza ettiğini” söylemişti. Friedman, “Machteret Yehudit olayı içinde israil hükümetinin parmağı vardı, ama bunun oranı hiçbir zaman bilinemeyecek” diyordu.


1985 yılında, hapisteki Machteret Yehudit üyelerinin serbest bırakılması için etkili bir kampanya başlatıldı. Kampanyanın en ateşli destekçileri Knesset üyesi politikacılardı. Her partiden, hatta “solcu ve laik” ve sözde barış yanlısı işçi Partisi’nden bile çok sayıda Knesset üyesi bu “harika insanları” hapisten çıkarmak için çalıştılar. Sonuçta birbiri ardına gelen aflarla hepsi serbest bırakıldı.


Sonuç olarak, Harem-i şerif’teki islam mabetlerini yıkarak, yerine Mesih Planı’nın son kehaneti olan Tapınak’ı inşa etmeye çalışan Machteret Yehudit’in gerçekte Kabalacılar (Gush Emunim) ve israil hükümetinin izniyle oluşturulmuş bir örgüt olduğunu, ancak örgütün biraz aceleci davrandığı için durdurulduğunu söyleyebiliriz.


Sonuç olarak, Harem-i şerif’teki islam mabetlerini yıkarak, yerine Mesih Planı’nın son kehaneti olan Tapınak’ı inşa etmeye çalışan Machteret Yehudit’in gerçekte Kabalacılar (Gush Emunim) ve israil hükümetinin izniyle oluşturulmuş bir örgüt olduğunu, ancak örgütün biraz aceleci davrandığı için durdurulduğunu söyleyebiliriz.


Dolayısıyla, Machteret Yehudit’in islam mabetlerini yıkma planının engellenmiş olması, israil yönetiminin bu mabetlerin varlığından memnun olduğu anlamına gelmemektedir. Nitekim bugün israil yönetimi, daha dolaylı bir yoldan Mescid-i Aksa ve Kubbet-üs Sahra’yı yıkma yolundadır. Bunun için, bu iki kutsal mabedin altının oyulması yoluna gidilmiştir; ufak bir sarsıntı sonucunda “kendiliğinden” yıkılmaları beklenmektedir. Haftalık Aksiyon dergisi, “israil Mescid-i Aksa’yı yıkıyor!” başlığıyla verdiği bir haberde bu konuya değinmişti. Aksiyon’un 13 Mayıs 1995 tarihli haberi şöyleydi:


“… Yahudilerin Mescid-i Aksa’ya giremiyor olması, Mescid-i Aksa’nın güvenlikte olduğu anlamına gelmiyor. Yahudiler, Müslümanlar için mukaddes olan bu mekanın altını kazı çalışmaları adı altında oyarak, bir şekilde çökertmeye ve kendilerince eskiden orada mevcut olan Tapınaklarını yeniden inşa etmeye çalışıyorlar. Bunun için plan ve projeler bile hazırlamışlar.


Yahudilerin bu konudaki çalışmalarını, Mescid-i Aksa’nın mihrap yönündeki penceresinden aşağı bakınca rahatlıkla görebiliyorsunuz… Bu bölgede çok sayıda buldozer ve hafriyat araçları çalışıyor… Bu kazı alanının görüntülerini çekmeye çalışırken, çok sayıda israil askerinin, başlarında beyaz gömlekli bir arkeologla beraber Mescid-i Aksa’ya doğru ilerlediklerini gördük… Bir kapıdan Mescid-i Aksa’nın altına giriverdiler. Aksa’nın içinde namaz kılan Müslümanların bizlere söyledikleri ’bunlar bir gün bizi Aksa ile birlikte göçürecekler’ sözleriyle neyi kastettiklerini şimdi anlıyorduk… Kazı çalışmalarının yapıldığı mahale inip bilgi almak istiyoruz, ancak Müslüman olduğumuzu anlayınca yaklaşmamıza bile izin verilmiyor. Filistinli Müslümanlar da bu mahale giremedikleri için onlar da kazının hangi boyuta ulaştığı ve Mescid-i Aksa’nın altının ne kadarlık kısmının oyulduğunu bilmiyorlar.


israil, Mescid-i Aksa’ya karşı doğrudan bir saldırıda bulunduğu takdirde… islam ülkelerinin topyekün cephe almasından çekiniyor… (Bu nedenle) tarihi kazı yapıyor gibi göstererek, kendiliğinden çökecek bir hale gelmesi için uğraşıyor. Böylece ülke olarak kendisini geri çekecek ve üzerine bir sorumluluk almadan hedefine ulaşmış olacak.”


Mescid-i Aksa’nın Yıkımı ve Tapınağın inşası Yolunda şer ittifakı


Tapınak’ın inşa edilmesi için islam mabetlerinin yıkılması konusunda, Yahudiler yalnız değiller. Tarihsel müttefikleri de bu konuda onlarla aynı düşünceleri paylaşıyor. Amerikalı Evanjelikler, Tapınak’ın inşası konusunda her zamanki gibi “kraldan çok kralcı” tavrını gösteriyor ve bunun için israil’e her türlü desteği veriyorlar.


Amerikalı gazeteci Grace Halsell, “Prophecy and Politics” (Kehanet ve Politika) adlı kitabında Evanjeliklerin Tapınak’ın yeniden inşa konusunda israilliler’e verdikleri örgütlü destekten ayrıntılı olarak söz ediyor. Kitabın “Provoking a Holy War” (Kutsal Savaşı Kışkırtmak) başlıklı bölümünde, büyük olasılıkla Müslümanlar ve Yahudiler arasında büyük bir savaş başlatacak olan Mescid-i Aksa’yı yıkma ve yerine Tapınak’ı inşa etme çabalarından bahsediliyor. Halsell, Amerika’daki ilginç bir kurumdan bahsediyor: Kudüs Tapınağı Vakfı. Terry Reisenhoover adlı petrol zengini bir Evanjelik tarafından yönetilen vakfın diğer üyelerini de, az sayıda Yahudi dışında, Evanjelikler oluşturuyorlar. Vakfın amacı ise Müslüman mabetlerini yıkmaya çalışan radikal israillilere yardım etmek. Reisenhoover kendisini “yeni Nehemya” olarak tanımlıyor. Nehemya, ilk yıkılışının ardından Kudüs’ü inşa eden tarihsel Yahudi kahramanı…


Kudüs Tapınağı Vakfı’nın ikinci adamı ise genel sekreter olan Stanley Goldfoot adlı eski bir Stern teröristi. 1940’lı yıllarda Siyonist terör örgütü Stern’in saflarında King David Oteli’nin bombalanması gibi kanlı eylemler gerçekleştiren Goldfoot, Tapınak’ın inşası için büyük çaba harcayan Yahudilerden biri. Ancak ilginç bir durum var: Goldfoot bir ateist. Ancak buna rağmen Eski Ahit’ten pasajlar delil göstererek Kudüs’ün Yahudilere ait olduğunu ve burada Müslüman mabetlerinin bulunmasının kabul edilemez olduğunu söylüyor. Goldfoot’un yardımcısı Yisrael Meida, şöyle diyor:


“Bu bir egemenlik sorunu. Tapınak Tepesi’ni kontrol eden, Kudüs’ü de kontrol eder. Ve Kudüs’ü kontrol eden, tüm israil diyarını kontrol eder… Burası israil’in diyarı, ismail’in değil. Yahudiler Müslümanları mutlaka Tapınak Tepesi’nden (Harem-i şerif) süreceklerdir. şimdiki nesil yapamazsa, bir sonraki nesil bunu yapar.”


Kudüs Tapınağı Vakfı, Tapınak’ı inşa için fiili olarak uğraşan israillilere büyük destek veriyor. Vergiden muaf olan vakıf, bu konu için yıllık yaklaşık 100 milyon dolar bağış topluyor. Para, israil’e, Tapınak’ın yeniden inşası için yürütülen projelere aktarılıyor. Vakfın finansal yönden desteklediği grupların başında, israil’deki Ateret Cohanim adlı yeshiva (tekke) geliyor. Ateret Cohanim, 1970’lerin başında, Kabalacı ekolün en büyüğü sayılan Zvi Yehuda Hacohen Kook’un Merkaz Harav adlı yeshivasının bir uzantısı olarak Kudüs’te kuruldu. Gush Emunim’in önemli kalelerinden biri olan Ateret Cohanim’in en önemli özelliği ise Tapınak’ın yeniden inşasıyla birlikte yeniden başlatılacak olan eski Tapınak ritüelleri üzerine yoğunlaşmış olması. Merkaz Harav’daki Kabalacılar, Tapınak’ın inşasının çok yakın olduğunu düşünüyorlar ve bu nedenle de Hz. Süleyman döneminde Tapınak’ta yapıldığına inandıkları ayinleri hayvan kurban edilmesi, çeşitli tütsüler vs yeniden eksiksiz biçimde uygulamak için öğrencilerini Ateret Cohanim’de hazırlıyorlar. Ateret Cohanim’in yöneticilerinden Kabalacı Haham Shlomo Chaim Hacohen Aviner Tapınak’ın önemini şöyle belirtiyor:


“Unutmamalıyız ki, sürgünlerin toplanması (diaspora Yahudilerinin israil’e getirilmesi) ve devletimizin kuruluşunun tek bir kutsal amacı vardır: Tapınak’ın yeniden inşası. Piramidin tepesinde, Tapınak bulunmaktadır.”


Kudüs Tapınağı Vakfı, Amerikalı Evanjeliklerden topladığı bağışları işte bu Kabala merkezine yolluyor. Vakıf, 1984 yılında Mescid-i Aksa’yı havaya uçurmak üzereyken tutuklanan Machteret Yehudit’le yakın ilişki içindeydi. Hatta daha sonra mahkemeye çıkartılan Machteret Yehudit üyelerinin avukatlarının bir kısmının paraları da vakfın fonundan ödenmişti.


Kısacası, israillilerin Mescid-i Aksa’yı yıkmaya yönelik herhangi bir girişiminin, sayıları 50 milyon civarında olan Amerikalı Evanjelikler tarafından güçlü bir biçimde destekleneceğine kuşku yok.


Yahudilerin öteki tarihsel müttefiği olan masonluğun bu konuda da Yahudilerin yanında yer alıyor olması, olayın bir başka önemli boyutudur. Tüm ideolojisini, sembollerini ve ritüellerini Süleyman Tapınağı’na dayandırmış olan masonluk açısından, Tapınak’ın yeniden inşası, yeryüzündeki en büyük hedeflerden biridir. Bu konu üzerinde masonik kaynaklarda da zaman zaman durulur ve Tapınak’ın yeniden inşasının örgütün temel amaçlarından biri olduğu vurgulanır.


Gerçekte Tapınak şövalyeleri’nin devamından başka bir şey olmayan masonluğun daha farklı bir yaklaşım içinde olması düşünülemez zaten. Bilindiği gibi Tapınakçılar bir dünya egemenliği hesabı yapmakta ve bunun için de 2000 yılını belirlemektedirler. ünlü italyan yazar Umberto Eco şöyle diyordu:


“Tapınakçılar, iki bin yılının, onların Kudüs’ünün başlangıcını belirleyeceğini düşünüyorlar: Bir yeryüzü Kudüs’ü.” Eco, ayrıca, konunun uzmanlarından Gauthier Walther’in de, “La Chevalerie et les Aspects Secrets de I’Histoire” (şövalyelik ve Tarihin Gizli Yönleri) adlı kitabında, “Tapınakçılar’ın erki ele geçirme planının 2000 yılında gerçekleştirilmesinin öngörüldüğünü” söylediğine dikkat çekiyordu.


Kuşkusuz Tapınakçılar’ın söz konusu “yeryüzü Kudüs’ü” planı, Kabalacılar’ın yürüttüğü Mesih Planı’ndan başka bir şey değildir. Ve eğer Tapınakçılar ve de onların modern versiyonları olan masonlar bu “yeryüzü Kudüs’ü”nün 2000 yılında başlayacağını hesaplıyorlarsa, israil’in Mescid-i Aksa’yı yıkmasına da canla-başla destek olacaklardır. çünkü “yeryüzü Kudüs’ü”nün, yani Kudüs’ten yeryüzüne yayılacak Mesihi Yahudi egemenliğinin anahtarı, Kudüs’teki Tapınağın yeniden inşasıdır.


Evanjeliklerin ve özellikle de masonluğun Tapınak’ın yeniden inşası için Yahudilere vereceği destek ise bu işi başarmak için teknik yönden oldukça yeterlidir. Evanjelik ya da mason çevrelerinin dışında, islam’la bir “medeniyetler çatışması” içine girecek olan Batı dünyası, genel olarak, bu olaya sıcak bakacaktır. Sonuçta, görünen odur ki, israilliler iyi bir zamanlama ve “biz istemeden oldu” gibi bir açıklama ile Mescid-i Aksa’yı ortadan kaldıracaklar ve yerine kısa sürede eski Tapınak’ın bir kopyasını inşa edeceklerdir. Kudüs’teki Kabala tekkesi Ateret Cohanim’de Hz. Süleyman zamanında Tapınak’ta yapıldığı öne sürülen tören ve ritüellerin provalarının yapılıyor oluşu boşuna değildir.


israil’in gerek Ortadoğu’da gerekse dünya ölçeğinde islami güçleri zayıflatmak, mümkünse yok etmek için giriştiği savaşın arkasındaki mantıklardan birisi de Tapınak’ın yeniden inşası olabilir. Kuşkusuz Yahudi Devleti Mescid-i Aksa’yı yıktığında Müslümanlarla karşı karşıya geleceğini bilmektedir ve şu an yürüttüğü anti-islami programın bir amacı da, kaçınılmaz olarak savaşacağı bu gücü önceden mümkün olduğunca zayıflatmak olarak yorumlanabilir.


Uzun yıllar Kudüs’te çalışan Amerikalı arkeolog Gordon Franz, bu konudaki gözlemlerine dayanak şöyle diyor:


“Emin olduğum bir şey varsa, Tapınak’ı yeniden inşa etmeyi hedefleyen Yahudilerin o iki camiyi mutlaka yıkmak istiyor oluşlarıdır. Bu yıkımın nasıl olacağı konusunda kesin bir fikrim yok ama olacaktır. Yıkacaklar ve burada onun yerine bir Tapınak inşa edecekler. Ne zaman, nasıl yapılacak bilmiyorum, ama yapılacak.”


Houston ikinci Baptist Kilisesi’nden rahip James E. DeLoach ise tüm Yahudilerin camileri yıkıp Tapınak’ı inşa etmek istediklerini, ancak bunu Machteret Yehudit gibi radikal yöntemlerle değil, Aksiyon’un haberinde yer alan şekilde yapacaklarını söylüyor: “şu bir gerçek; tanıdığım bütün Yahudiler o camilerin yıkıldığını görmek istiyorlar. Ama bana söylediklerine göre, bu yıkım, Tanrı’dan gelecek bir hareketle, örneğin bir depremle ya da ona benzer bir şekilde gerçekleşecek.”


israil’in bir şekilde Harem-i şerif’teki islam mabetlerini yıktığını ve Tapınak’ı inşa ettiğini varsayalım. Bu durumda Mesih için gerekli tüm kehanetler yerine getirilmiş ve 500 yıllık Plan sona ermiş olacaktır.


Açıkça anlaşılmaktadır ki, bu son kehanet gerçekleşmediği sürece israilli radikallerin Harem-i şerif’e karşı saldırıları bir son bulmayacaktır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir