SEVİYORUZ AMA NASIL

Değerli kardeşlerim, çok sık kullandığımız hatta bana göre çarçur ettiğimiz bir kelime var SEVGİ… Aslında ne kadar güzel bir kelime ne kadar güzel bir his değil mi sevmek ve sevilmek… Peki, niye sevdiğimiz insanı bir müddet sonra adeta nefret ediyoruz hatta elimizden gelse öldürecek gibi oluyoruz? Niye acaba… Çünkü sevgi Allah’tan kaynağını almıyor da onun için. Şimdi efendim, sokakta görüyorsunuz kız-erken kol kola girmiş yürüyorlar, birbirlerine delicesine âşıklar(!) Hatta ölmeyi dahi göze alıyorlar… Eee ne oluyor da bir müddet sonra dostluklar, kardeşlikler, arkadaşlıklar ayrılıkla bitiyor… Tekrar ediyorum. Sevgi Allah’tan olmadığı için.

Kardeşler, sevgi üzüm salkımı gibidir. Yani Allah’tan alıp en her daneye Allah’ın VEDUD ismi hürmetine dağıtacaksın. Kişi bunu yapmıyor. Tıpkı bir olimpik havuz düşünün. Kişi havuza bakıyor bakıyor ya bu su bitmez diyor. Ama bir müddet sonra aşağıdan bir ufak çatlaktan akan su sabaha kadar havuzu boşaltıyor. Sabah kalkıyorsun ki ooo ne su kalmış ne ne havuz… İşte kişi birini sevdiği zaman onu sevdirenin Allah olduğunu unutup sanki kendi kepsiymiş gibi adeta Allah’ı aradan çıkartıyor. Adeta sevginin Allah’tan olduğunu unutarak araya nefsi karıştırıyor..Hah işte araya nefis girince havuzda yani sevgi pınarlarında çatlak başlıyor ve doğruuuuuuuu nefse akıyor…

Allah’ı ve mahlûkatı seveceksin. Sevgiyi yayacaksın. Eğer sevgiyi sınırlarsak, kaynak sınırlı olur yani bir yere kadar severiz ondan sonra nefret etmeye başlarız… Çünkü kaynağı Allah’tan almadığımız için. Eğer kaynağı Allah olursa sevgi süreklilik kazanacaktır.

Bakara suresi 165.ayette Allah C.C “İnsanlar arasında Allah’ı bırakıp da ona ortak koşanlar vardır. Onları, Allah’ı severcesine severler. Müminlerin Allah’a olan sevgisi daha güçlü bir sevgidir…..”. İşte müminlerin sevgisi sıradan, nefsi, sadece şehvet veya mal için değildir. Kişi karşısındakine abi seni seviyorum der veya kız arkadaşına işte canım, hayatım seni seviyorum der ama altında ne vardır. Altında çıkar var… Ferhat dağları deldi ama Şirin’ine olan sevgisi olmasaydı delebilir miydi? Hayır… Çünkü sevgi bir müddet sonra kişiyi alır doğru Allah’a götürür… Yine Kuran ayetleriyle devam edelim
Meryem Suresi Meryem Suresi (96) “ İnanıp salih ameller işleyenler için Rahman, (gönüllere) bir sevgi koyacaktır. “…Yani Allah’ı C..C iman edenlere, güzel amel yapanlara hiç bitmeyen bir sevgi koyacak…Sonsuz bir sevgi…NE güzel Elhamdülillah.

Ebu Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resülullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Canım kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki sizler iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olmazsınız. Yaptığınız takdirde birbirinizi seveceğiniz bir şey söyleyeyim mi? Aranızda selamı yayınız!”

Kısaca değerli okuyucularımız “Sevginin karşılığı bizatihi Allah’ı Tealanın kendisidir” Bizde ona talibiz o zaman O’nun rızası için sevelim…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir